Filodendrony, jako epifity pochodzące z lasów deszczowych głównie Am. Południowej, zyskały już opinię roślin odpornych na warunki mieszkaniowe stref odległych od swoich naturalnych terenów występowania przez ponad 100 lat uprawiania ich. Nauka jednakże nie poprzestała na tym, co było do znalezienia w naturze, a obserwacje rozmnażania się tych roślin zaprowadziły botaników do laboratoriów. Szukano sposobu na to, jak można krzyżować filodendrony ze sobą, i jak dziedziczą one cechy potomne, a później skoncentrowano na tworzeniu nowych odmian, jak łatwo się domyślić, na sprzedaż. Docelowo odmiany te miały być bardziej atrakcyjne dla oka i bardziej odporne na choroby i szkodniki lub zaniedbania w uprawie.

Filodendrony można rozmnażać na wiele sposobów i w zależności od warunków pozwalających na uprawę (dom, szklarnia, laboratorium) (http://www.filodendrony.pl/articles.php?article_id=11), w tym przez sadzonki wierzchołkowe, odkłady powietrzne, dzielenie odcinków pędu, podział roślin (rozmnażanie wegetatywne) i siew nasion (generatywnie). Osobnym zagadnieniem jest laboratoryjna produkcja hybryd.

Krzyżówki tworzy się, aby po pierwsze, uwydatnić najlepsze cechy fizjologiczne uwzględnionych gatunków (kolor, kształt liści, ogólny pokrój, żywotność) oraz wymóc odporność tych roślin na dotykające ich czasem patogeny.

W naturze występują trzy główne typy roślin, tzn. piękne i krótko żyjące, niezbyt atrakcyjne wizualnie i wieloletnie oraz piękne i wieloletnie, a co za tym idzie, odporne na działanie środowiska naturalnego, jak i sztucznego. Tworzenie krzyżówek miało niejako odgórnie stworzyć taką roślinę doskonałą, piękną i odporną. Nie bez znaczenia był też marketingowy wymóg wprowadzania nowych, przyciągających oko ‘produktów’, chociaż jak się czasem po fakcie okazuje, krótko żyjących i niedostosowanych do warunków mieszkaniowych.

Do krzyżowania tych roślin stosuje się:
- dwa gatunki botaniczne określone z nazwy,
- jeden gatunek botaniczny określony z nazwy i jeden gatunek Ph. speciosum,
- odmianę hodowlaną z kolejną odmianą,
- odmiany hodowlane - między sobą, oraz z dodatkowym gatunkiem Ph. speciosum, jakie ciągle spotyka się w dżunglach.

Pierwszą udokumentowaną hybrydę filodendrona Ph. corsinianum wyprodukowano we Włoszech w 1887 r., jednak było to tylko naukowe doświadczenie, powtórzone później (w 1936 r.) w USA przez skrzyżowanie Ph. hastatum i Ph. erubescens.

Znanym z hybrydyzacji ośrodkiem był Bamboo Nurseries w Orlando na Florydzie, z którego dostarczano wiele sadzonek hybryd do dalszego krzyżowania, chociaż przysyłane były często bez dokumentacji, nazw czy nawet numerów. Przydały się one jednakże w latach późniejszych współczesnym producentom, takim jak Paul DeCoster, do wytworzenia i wprowadzenia do sprzedaży następujących odmian gatunku Philodendron: ‘Ruby’ (1985), ‘Imperial Green’ (1985), ‘Red Wine’ (1986), ‘Imperial Red’ (1988) i ‘Splendor’ (1992).¹

Cały proces hybrydyzacji zajmuje kilka lub kilkanaście lat. Wg. autora patentu na Ph. ‘Imperial Green’, otrzymał on sadzonki z Bamboo Nurseries w 1977 r., aby ostatecznie ogłosić patent prawie osiem lat później.

Przypisy: